Arbeidsovereenkomst of opdrachtovereenkomst?
Een overeenkomst kan als een arbeidsovereenkomst worden aangemerkt als voldaan is aan arbeid, loon en een gezagsverhouding. Dit is zelfs het geval als partijen nadrukkelijk beogen geen arbeidsovereenkomst aan te gaan. De werknemer verwerft ook dan rechten als loondoorbetaling bij ziekte en ontslagbescherming.
Een werkneemster en haar werkgever hebben een flexibele arbeidsrelatie. Als de werkneemster een periode niet kan werken, omdat zij zich daartoe niet in staat acht, vordert zij loondoorbetaling. Als de werkgever dit weigert, vraagt zij een ziektewetuitkering aan bij UWV WERKbedrijf.
Loondoorbetaling bij ziekte
De uitkeringsinstantie weigert dit omdat er sprake is van een
arbeidsovereenkomst en een daaruit voortvloeiende
loondoorbetalingsverplichting tijdens ziekte. De bestuursrechter,
die over het beroep van de gedaagde moet oordelen, stelt vast dat
er sprake is van een arbeidsovereenkomst.
Flexibele werkrelatie
De werkneemster vordert vervolgens loondoorbetaling bij de civiele
rechter. Deze is een andere mening toegedaan dan de
bestuursrechter. Hij oordeelt dat het goed te verdedigen is een
flexibele en in zekere zin vrijblijvende werkrelatie als een
arbeidsovereenkomst aan te merken.
Geen arbeidsovereenkomst
De gesloten overeenkomst voldoet aan de genoemde vereisten van een arbeidsovereenkomst. Toch kan deze niet als dusdanig worden aangemerkt omdat beide partijen dit nadrukkelijk hebben aangegeven bij het afsluiten van de overeenkomst. Omdat er dus geen sprake is van een arbeidsovereenkomst, heeft de werkneemster geen recht op loon.
Kantonrechter Eindhoven, 12 maart 2009, BM4927 en 29 april 2010, BM 4630
Tip: Aan de bedoeling van partijen om geen arbeidsovereenkomst te sluiten kan een groot gewicht worden toegekend als dit in de bedrijfsopzet wezenlijk is en de opdrachtnemer in volle vrijheid heeft kunnen beslissen over de aangeboden arbeidsvoorwaarden.

