Oswab: 3D-geprinte COVID-19 teststaafjes

Op dit moment zijn de teststaafjes, zogenaamde swabs, hard nodig om monsters te verzamelen voor COVID-19 testen bij mogelijke patiënten. Deze neusuitstrijkjes worden gebruikt voor het testen van influenza en luchtweginfecties. Met de Oswab, een 3D-geprinte variant van de teststaafjes, worden de voorraden snel aangevuld.

Vanwege de tekorten in de toeleveringsketen, is Nederland zelf begonnen met het maken van de teststokjes die nodig zijn voor bepaalde coronatests. In opdracht van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn & Sport (VWS) is een prototype ontwikkeld om zo een 3D-geprint alternatief van de bestaande swabs op de markt te brengen.

Getest & gevalideerd

3D-printen is een zeer geschikte methode om dit snel te in gang te kunnen zetten. Al na een aantal dagen zijn de eerste prototypes van de Oswab geleverd om getest en gevalideerd te worden door het RIVM. Uit alle tests bleek dat de 3D-geprinte neusuitstrijkjes even goed presteren als standaard wattenstaafjes die worden gebruikt voor het testen op COVID-19. Ook verplegend personeel bevestigt dit en geeft aan dat de 3D-geprinte teststaafjes vergelijkbaar zijn in gebruik.

3D-printen en ISO 13485

Nu deze validatie is voltooid, worden de 3D-geprinte swabs in massaproductie genomen. Deze 3D-printtechnologie is de manier om snel te kunnen opschalen in hoeveelheid, zodat de swabs spoedig uitgeleverd kunnen worden om (mogelijke) patiënten te testen. Deze swabs zijn medische hulpmiddelen en worden geproduceerd binnen de ISO 13485-gecertificeerde richtlijnen bij Oceanz 3D-printing. Dit zijn ook de richtlijnen waar de Europese Commissie op aandringt in de berichtgevingen van eind maart. Op basis hiervan heeft DEAM het medical device development georganiseerd in een kort tijdsbestek. Na het 3D-printproces, worden de swabsticks volgens de voorschriften veilig verpakt en gesteriliseerd door Almed om daarna uitgeleverd/verzonden te worden naar de testlocaties.

Wat is een swab?

De swabtests zijn flexibele staafjes met een borstelig uiteinde. Deze worden in de neus achterin de neusholte gestoken om materiaal te verzamelen. Dit materiaal blijft aan de borstelharen plakken. De swab wordt vervolgens na de test in een flesje met kweekmiddel geplaatst. Swabsticks hebben een zwakke plek op 7-8 cm van de borstelharige punt, waardoor de stick na de test op de juiste lengte kan worden gebroken. Op die manier kan de injectieflacon worden afgesloten voordat deze voor testen naar een laboratorium wordt vervoerd.

Wie kunnen worden getest met een 3D-geprinte swab?

De wattenstokjes die nodig zijn voor bepaalde coronatests worden gebruikt om zorgpersoneel dat klachten heeft te kunnen testen. Als de basisscholen half mei weer opengaan, moet ook onderwijspersoneel getest kunnen worden.